Reeds in 1965 kwam hij, als 3e generatie, met zijn vader en
"leermeester" mee naar Musis Sacrum, het repetitielokaal,
en werd ingedeeld bij de 2e tenoren.
Wonderlijk genoeg dezelfde
partij waar ook zijn grootvader en zijn vader bij ingedeeld werden.
Al snel werd hem verzocht achter de piano plaats te nemen om
de partijen
te ondersteunen in moeilijke passages, bij de werken die zijn vader
uitgezocht
had voor La Bonne. Ondertussen zijn studie aan het conservatorium trachten
te voltooien in piano (diploma 1971), orgel (diploma 1972) en directie
(diploma 1974).
Zijn eerste officiële concert was in Maassluis, november 1972, toen hij
zijn vader wegens ziekte verving.
Steeds proberend La Bonne op een hoger plan te brengen en te houden, zocht
hij onafgebroken naar muziek, zowel moeilijk als iets 'eenvoudigers', dat
paste bij La Bonne en dat zingbaar was.
Enige voorbeelden:
Bij zijn optreden als eerste dirigent koos hij een werk van Patrick Hadley "Fen and Flood",
In 1985 een complete opera van Rossini "Edipo A Colono", gevonden in Milaan,
wereldpremière.
In 1989 in samenwerking met Harmonie "St. Michael" uit Thorn (L)
de "Carmina Burana"
van Carl Orff. Twee jaar achtereen met zes uitvoeringen.
Ook in 1989 de moeilijke en enige door Frans Liszt geschreven "Missa in C-mol",
om die uit te voeren in de Matthias-Kathedraal in Boedapest, daar waar
de première had plaats gevonden.
Op verzoek van de KRO-radio twee 'vergeten' missen. In 1992 "Missa Sanctus
Gregorius Magnus" van H. Andriessen en in 1996 het Requiem "Missa Pro Defunctis"
van J.J.H. Verhulst. Meewerken aan een nieuw fenomeen.
In 1986 de "Brabant Suite" van Jef Penders voor Mannen-, Gemengd- en Kinderkoor.
Met teksten en natuurbeelden van Noord-Brabant geprojecteerd op een groot scherm.
Ook voor een wereldpremière was hij niet bang. In 1995 "Het Requiem van het
Volk", gecomponeerd door Bernard van Beurden voor Harmonieorkest, 3 solo
stemmen en Mannenkoor in zeer korte tijd klaar 'gestoomd'.
Het Concerteren met solisten en groot orkest was en is een van zijn wensen met
in 1983 het hoogtepunt met Nederlands grootste diva Cristina Deutekom en
4 andere solisten in een uitverkochte zaal met ±2700 mensen.
Geen opera fragmenten maar de mooiste gedeelten uit 2 opera's. Frans van de
Goor was de eerste dirigent in Nederland die dit aandurfde.
In 1988 groot concert met Iwan Rebroff en de Wiener Sängerknabe eind van dat jaar.
Dit was in het kort de ruim 40-Jarige 'geschiedenis' van onze dirigent Frans van
de Goor Pzn. ±100 nieuwe werken zijn door hem ingestudeerd.